پیوندها
نظر سنجي

از نگاه دیگران

تاریخ و ساعت ارسال :19 دی 1394 | 00:01

مصداق عالم ربانی...؛


شهيد محمدی عراقی در آیينه ی کلام آیت الله محمد حسين زرندی٬ امام جمعه ی سابق کرمانشاه و نماینده ی مجلس خبرگان رهبری

 

بخشی از آنچه می خوانيد٬ برگرفته از سخنرانی آیت الله محمدحسين زرندی در همایش اندیشه های ماندگار در سال 1385 و همچنين صحبت های این روحانی معزز در ویژه نامه ی «شهيد صلاة» و بخشی دیگر نيز برگرفته از فيلمی مستند درباره ی شهيد محمدی عراقی و پدر بزرگوار ایشان است.

***

بدون ذکر نام و لقب٬ از همه ی عزیزانی که حضور دارند تقدیر و تشکر دارم٬ اجر همه با خداوند متعال٬ اميدواریم که إن شاء الله این همایش مفيد و مثمر باشد و مطالبی که بيان می شود بایگانی نشود٬ منعکس شود٬ مهذب و مزکی باشد؛ ان شاء الله. بعد هم من چند روایتی قرائت می کنم٬ ثوابش همه مال این دو شخصيت عزیز٬ آیت الله حاج آقا بزرگ­ قدس سره الشریف­ و آیت الله شهيد محمدی عراقی. به نظر می رسد که این دو بزرگوار خوشحال شوند از قرائت روایات. امام صادق (عليه السلام) می فرماید که سؤال می شود که این آیه ی شریفه معنایش چيست؟ «إنما یخشی الله من عباده العلماء»­ حالا من وارد بحث ادبی و لغوی اش نمی خواهم بشوم­ «و من لم یصدق فعله قوله فليس به عالم» کسی که فعلش مصّدق به قولش باشد... منظور از علماء٬ در این آیه ی شریفه٬ این است که اهل عمل هم باشد و عملش تصدیق کننده ی گفتار و اقوالش باشد. آن که قولش در قطبی و عملش در قطب دیگر است٬ این عالم نيست: «فليس به عالم».

(شاهد یاران: امام جعفر صادق (عليه السلام) راجع به قول خداوند مبنی بر این که: «به درستی که فقط علماء از خداوند می ترسند» فرمود: مراد از علماء کسانی هستند که کردارشان مطابق با گفتارشان باشد و کسانی که این چنين نباشند٬ عالم نيستند.

فی قول الله عزوجل: «إنما یخشی الله من عباده العلماء» قال: یعنی بالعلماء من صدق فعله قوله و من لم یصدق فعله قوله فليس به عالم.

به نقل از( اصول کافی٬ ج٬1 ص44).

در روایت دیگری هم هست که علماء به دو بخش تقسيم می شوند: یک­ عالمی که فعلش مصدق قولش است ناجی است٬ دو­ آن که فعلش مصدق قولش نباشد هالک است. روایت دارد از امام راحل (رحمه الله) که من هم شنيدم مطلبی را که امام فرمودند٬ سندش همين روایات است: در دوزخ عده ای فریادشان بلند است از بوی گند متعفن عالم بی عمل. فریادشان بلند است؛ با این که آن جا گرفتاری بسيار است. گویا آن شکنجه های دیگر تحت الشعاع بوی متعفن عالمی است که اهل عمل نيست. امام فرمودند این تعفن این جا بوده و مستور٬ این جا هست٬ منتها مهجور و مستور مانده. در آن چند جمله ای هم که خواندیم دقت بشود٬ در دعای مکارم اخلاق هم یک کمی دقت شود. امام فرمودند من به محلات رفتم٬ دیدم مردمان خوبی دارد: متدین٬ دیندار. ریشه یابی که کردم دیدم٬ آن جا علمای خوبی دارد. یکی از فقها می فرماید دو گروه هستند که این ها در خدمت دین و تقویت کننده ی دینند: عالم ربانی٬ غنی متقی ربانی. این دو گروه٬ دین را تقویت کننده هستند.

*** 

شخصيت های علمی گاهی وقت ها علاوه بر علم امتيازات دیگری دارند که آن امتيازات این شخصيت ها را ممتازتر می کند؛ نه علم. ما عالم زیاد داریم٬ شخصيت عارف هم خيلی داشته ایم٬ حکيم نيز همين طور٬ اما حقيقتاً حاج آقا بهاء شخصيت دیگری بود.

مرحوم آقای حاج آقا بزرگ­ اعلی الله مقامه الشریف­ همچنين شهيد آیت الله حاج آقا بهاء الدین عراقی٬ آن پدر بزرگوار و این فرزند برومند٬ ما به هر دو علاقه داشتيم و از نزدیک با آن دو عزیز ارتباط داشتيم.

مردم محترم کنگاور هرچه دارند تقریباً از این خانواده دارند٬ چه والد مرحوم حاج آقا بزرگ رحمت الله عليه٬ چه خودشان٬ چه برادرشان و چه آقازاده های شان.

مرحوم حاج آقا بزرگ (رحمه الله) صفات بسيار برجسته ای داشتند٬ هم عابد٬ هم زاهد بودند و هم مجاهد و در انقلاب نيز سهم داشتند٬ لذا هدف تير دشمن هم قرار گرفت٬ منتها شهادت نصيب ایشان نشد و نصيب پسرشان شد٬ چون پدر و پسر با هم در آن اتومبيل بودند و آقای حاج بهاء الدین شهيد شد و ایشان­ حاج آقا بزرگ­ هم زخمی شد که مدتی بيمارستان بود و ما نيز به عيادتش رفتيم.

حاج آقا بزرگ عالمی بود که واقعاً سيمای خداپسندانه ای داشت٬ تواضع٬ خدمتگزاری٬ تبليغ٬ مبارزه... ما آن صفاتی که برای یک عالم گفته اند در ایشان حس می کردیم٬ مشهود بود٬ معلوم بود٬ ملموس بود٬ سيما سيمایی بود که انسان را یاد خدا می انداخت. آن توصيه ای که شده که با علمایی رابطه داشته باشيد که سيمای آنها شما را به یاد خدا بيندازد٬ ایشان این طور بودند.

*** 

در مورد مرحوم حاج آقا بزرگ (رحمه الله) و شهيد آیت الله بهاء الدین عراقی٬ یعنی آن پدربزرگ و این فرزند بزرگوار٬ می توان گفت که مردم کنگاور هرچه دارند٬ تقریباً از این بزرگواران و این خانواده دارند.

درخصوص ابعاد شخصيتی حاج آقا بزرگ (رحمه الله) باید گفت که خانواده ی محمدی عراقی٬ سهم به سزایی در ترویج و اشاعه ی فرهنگ ناب اسلامی در منطقه غرب دارند.

مرحوم آیت الله محمدباقر محمدی عراقی (حاج آقا بزرگ) و شهيد آیت الله بهاء الدین عراقی از روحانيون مبارز و زاهدی بودند که در مسير احيای تفکر دینی و مذهبی مردم از هيچ کوششی فروگذار نکردند و آشنا ساختن هرچه بيشتر جوانان با چهره های برجسته روحانيت مبارز استان از ضروریات است. کنکاش در ابعاد مختلف فکری و رفتاری علما و بزرگان دین٬ در راستای کشف راز و رمز ماندگاری اندیشه و سيره ی پاک آن بزرگان٬ در افکار و اذهان عمومی نقش مؤثری در ارائه ی الگوهای معنوی و ماندگار به نسل جوان دارد.

من از همه عزیزانی که در برگزاری همایش اندیشه های ماندگار نقش داشته اند تقدیر می کنم و معتقدم این همایش می تواند با معرفی روحانيون زاهد و برجسته ی استان٬ به نوعی تجليل و تکریمی باشد برای شخصيت های ارزنده ی دینی٬ که با سير و سلوک عارفانه و الهی خویش سالها در این منطقه منشأ خدمات پر خير و برکت بسياری بودند.

منبع مقاله :

ماهنامه ی فرهنگی تاریخی شاهد یاران٬ دوره ی جدید٬ شماره ی ٬69 مردادماه 1390



کلید واژه ها :

mohammadi araghi استان کرمانشاه کرمانشاه محمود محمدی عراقی محمدی عراقی

پرسش و پاسخ مستقیم
با آیت الله