پیوندها
نظر سنجي

فعالیت ها و سوابق

عبادت بجز خدمت خلق نیست...؛

من پنجاه سال است دارم اسلام می‌خوانم.

بگذار خلاصه‌اش را برایت بگویم؛

                                            واجباتت را انجام بده،

                                             به‌جای مستحبات تا می‌توانی به کار مردم برس؛ کار مردم را راه بیانداز.

                                                                 اگر قیامت کسی ازت سوال کرد، بگو فاضل گفته...

 

مسئوليت ها و سوابق اجرايی در نظام مقدس جمهوری اسلامی

عضو مجمع تشخيص مصلحت نظام از سال 1390

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی از سال 1375

رئيس سازمان تبليغات اسلامی کل کشور

رئيس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی

مسئول دفتر سياسی سپاه پاسداران

قائم مقام نماينده امام در سپاه پاسداران

نماينده امام در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی

مسئول گروه جامعه شناسی دفتر همکاری حوزه و دانشگاه در دانشگاه تهران

تاسيس دفتر همکاری حوزه و دانشگاه

نماينده مقام معظم رهبری در دانشگاه تهران

عضو شورای نمايندگان رهبری در دانشگاه های سراسر کشور

عضو شورای عالی مجمع جهانی اهل البيت

عضو شورای مجمع تقريب مذاهب اسلامی

عضو هيأت امنای سازمان حوزه ها و مدارس خارج از کشور

عضو هيأت امنای مرکز جهانی علوم اسلامی و جامعه الزهرا(س)

رئيس شورای سياست گذاری گفتگوی اديان و تمدن ها

رئيس کميته بين المللی و عضو ستاد سال پيامبر اعظم(ص)

رئیس ستاد کشوری سال امام علي(ع)

 

دوران دفاع مقدس، چشم امام در جبهه

حجت الاسلام عراقی با شروع جنگ تحميلی عهده دار مسئوليتهای مهمی در سپاه پاسداران به فرمان امام خمينی(ره) شدند. مسئول دفتر سياسی سپاه٬ قائم مقام نماينده امام در سپاه و نماينده امام در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از جمله اين مسئوليتها بوده است. پس از شهادت "شهيد محلاتی" در سال 1364 و در عمليات "والفجر8"، وی بعنوان قائم مقام نماينده حضرت امام در سپاه به فعاليت مشغول شد و تا پايان جنگ اين مسئوليتها را بر عهده داشت.

ایشان درخصوص فعاليتها و مسئوليتهای خود در دوران دفاع مقدس در گفتگو با برنامه تلويزيونی "شناسنامه" که از شبکه سوم سیما پخش شد چنين فرمودند:

«واقعيت اين است که وقتی جنگ شد و به ما گفتند رزمندگان اسلام در جنگ به کار و خدمت شما نياز دارند... "آيت الله طاهری خرم آبادی" که نماينده امام در سپاه بود من را برای حضور در سپاه دعوت کرد. بعد که ايشان بعنوان نماينده امام در پاکستان منصوب شد و "شهيد محلاتی" نماينده امام در سپاه شد٬ با ايشان همکاری داشتم. زمانی که "آيت الله طاهری خرم آبادی" به پاکستان رفت٬ من قائم مقام ايشان بودم. من شنيدم که حضرت امام به مرحوم "شهيد محلاتی" وظيفه نمايندگی در سپاه را محول کردند. وقتی متوجه اين موضوع شدم با ايشان (شهيد محلاتی) تماس گرفتم و گفتم محمدی هستم٬ قائم مقام سابق امام در سپاه٬ ايشان گفت بگو قائم مقام ثابت... ايشان لطف داشتند و اين تکليف بر دوش ما گذاشته شد که تا يکی­ دو سال بعد از پايان جنگ در سپاه ماندگار شديم...»

 

فعاليت های سياسی پيش از پيروزی انقلاب اسلامی

حاج محمود عراقی٬ در برنامه تلويزيونی "شناسنامه"، درخصوص فعاليتهای سياسی خود می گويد:

«ما آن زمان فکر می کرديم مهم ترين و بهترين نوع مبارزه زنده نگه داشتن "ياد امام" است. آن روزها تمام توان رژيم پهلوی متمرکز بر اين بود که امام به فراموشی سپرده شود و ما هم از هر طريقی که می شد می خواستيم جلوی اين فراموشی را بگيريم...»

با توجه به آنکه پدر آیت الله محمد عراقی٬ "شهید بهاءالدين عراقی" از شاگردان برجسته و ممتاز حضرت امام خمينی(ره) بود در خانواده ایشان نام "حاج آقا روح الله" نامی آشنا و محبوب بود و از آغاز نهضت امام راحل، محمود عراقی همزمان با دوران تحصيل حوزوی، در ترويج انديشه های امام(ره) و مبارزه با رژيم ستم شاهی نقش فعال داشت. اين مبارزات و ترويج افکار امام(ره) در اواخر دهه 40 سبب شد چندين بار توسط ساواک دستگير و زندانی شود تا اينکه سرانجام در سال 1354 به جرم اقدام عليه رژيم شاه به 3 سال زندان محکوم شد و تا پيروزی انقلاب اسلامی بيش از 3 سال در زندان کميته ضد خرابکاری٬ "قصر"٬ "قزل حصار" و "اوين" هم بند مبارزانی همچون "شهيد رجايی" بود.

وی پس از پیروزی انقلاب و آزادی از زندان٬ بلافاصله به منطقه غرب کشور و زادگاه خود برای کمک رسانی به مردم شتافت.

 

پرورش یافته در بطن و متن ولایت فقیه

آیت الله محمود محمدی عراقی٬ در برنامه تلويزيونی "شناسنامه"، چگونگی آشنايی خود با حضرت امام خمينی(ره) را چنين بيان می کند:

«وقتی به گذشته نگاه میکنم میبينم نسل ما ويژگیهای خاصی داشت. برای ما سلسله ای از آرمانها بوجود آمده بود که ما تجلی همه اين آرمانها و آرزوها را در وجود امام می ديديم. از روزی که چشم باز کردم و خودم را شناختم٬ امام را ديدم. شايد گزاف نيست اگر بگويم ما قبل از اينکه خودمان را بشناسيم٬ امام را شناختيم. پدر من از دهه 30 شاگرد امام بودند. بطور طبيعی برای ما اين توفيق حاصل شد که قبل از رسيدن به سن بلوغ پشت سر امام نماز بخوانيم. از طرفی ما در محله ای زندگی می کرديم که نزديک منزل امام بود. شخصيت امام واقعاً استثنايی بود و فکر نمی کنم هيچ کس بوده باشد که اگر هم نمی توانست امام را ببيند، اما تحت تاثير نفوذ شخصيت معنوی و سياسی امام قرار نگيرد. ما در چنين فضايی رشد و زندگی کرديم٬ سال ششم ابتدايی بودم که امام حرکت خود را در سال 1342 آغاز کردند و ما هم مشتاقانه فعاليت های امام را پيگيری می کرديم...»

ایشان درخصوص اهميت ولايت فقيه اظهار داشت:

«چيزی که بعد از صد سال مبارزه و خون دادن ملت ايران، ما را به پيروزی رساند چيزی جز ولايت فقيه نبود. قدرناشناسی از اين نعمت بزرگ الهی کفران نعمت نيست؟ من با تمام کسانی که جزو جريانهای فکری و سياسی کشور هستند ارتباط داشته ام. هيچ کدام از آنها بديلی برای "مقام معظم رهبری" سراغ ندارند و به صراحت به اين موضوع اشاره می کنند. حتی جريان های منتقد هم می گويند که در اين شرايط، هيچ جايگزينی برای رهبری نظام وجود ندارد. وقتی اينطور است ما بايد به عنوان قدرشناسی اين نعمت بزرگ الهی٬ دست به دست هم دهيم تا در اين شرايط بتوانيم اين الگو را به دنيا معرفی کنيم...»

 

ديدگاه حضرت  آیت الله محمدی عراقی در به عهده نگرفتن مسئوليتهای سياسی

ایشان در گفتگو با برنامه "شناسنامه" به اهميت توجه به وظابف حوزوی توسط روحانيت اشاره نموده و از دلايل خود برای برعهده نگرفتن مسئوليتهای سياسی چنين می گويد:

«بنده از اينکه سمت و مسئولت و پستی را قبول کنم خيلی پرهيز داشتم. دليلش هم دو چيز بود. اول اينکه برداشتم از ديدگاه امام(ره) اين بود که روحانيون نبايد پست و مسئوليت اجرايی بپذيرند. فکر می کنم اين ديدگاه امام درست بود. ايشان فرمودند کار اصلی روحانيون اين است که امور طلبگی٬ فرهنگی و... خود را انجام دهند و بر مسائل حکومتی و اجتماعی و سياسی بعنوان "ناظر" عمل کنند.

از طرف ديگر خودم فکر می کردم اگر ما در حوزه باشيم و کار علمی و فرهنگی انجام دهيم بهتر است."شهيد بهشتی" هم چنين ديدگاهی داشتند اما بر اساس تکليفی که حضرت امام(ره) برعهده ايشان گذاشتند وارد قوه قضاييه شدند. ايشان دو­ سه بار به قم آمدند و هر بار از من خواستند در قوه قضاييه مشغول کار شوم اما من بر اساس ديدگاهی که داشتم از ايشان عذرخواهی کردم.

واقعيت اين است که وقتی جنگ شد و به ما گفتند رزمندگان اسلام در جنگ به کار و خدمت شما نياز دارند٬ من ديگر نتوانستم در حوزه بمانم. بخاطر انجام وظيفه طلبگی به سپاه رفتم و هيچ وقت به صورت رسمی عضو هيچ دستگاهی٬ ازجمله سپاه نشدم... دليل اين موضوع اين بود که ما خودمان را فردی مناسب برای کارهای نظامی نمی دانستيم و جايگاه خودمان را بعنوان يک روحانی تعريف کرده بوديم. ضرورت جنگ ما را به يک سازمان و تشکيلات دارای ساختار مشخص نظامی کشانده بود. بنابراين هميشه به دنبال اين بوديم که اگر اين مسوليت از دوش ما برداشته شود به حوزه بازگرديم و فعاليت های طلبگی را پيگيری کنيم. استعفای من دليل خاصی نداشت٬ هرچند برداشتهای مختلفی از آن انجام می شد...»

 

مدارج تحصيلی

محمود عراقی٬ از شاگردان مدرسه علميه "حقانی" که توسط "شهيد دکتر بهشتی"٬ "شهيد علی قدوسی" و "آيت الله مصباح يزدی" اداره می شد بود. وی دوره عمومی دروس و رشته های تخصصی فلسفه و علوم قرآنی و همچنين دروس سطح حوزه را نزد آيات عظام "مشکينی"٬ "ابوالقاسم خزعلی"٬ "احمدی ميانجی"٬ "جنتی"٬ "حرم پناهی" و "آدينه وند" فرا گرفت و سپس برای گذراندن سطوح عالی حوزه٬ دروس خارج و علوم روز از محضر حضرات آيات "ميلانی"٬ "علامه طباطبائی"٬ "جوادی آملی"٬ "ميرزا علی آقا فلسفی"٬ "مصباح يزدی"٬ "حسن زاده آملی"٬ "حاج آقا مجتبی تهرانی" و "شهيد بهشتی" و "شهيد قدوسی"٬ "امينی نجف آبادی" و مقام معظم رهبری(مد ظله العالی) کسب فيض کرد.

ایشان شخصيتهای تاثيرگذار در زندگی خود را چنين معرفی می کند:

«اگر بخواهم سه نفر را نام ببرم که بيشترين حق را از نظر آموزشی و تربيتی بر گردن من دارند٬ اولين آنها "شهيد بهشتی" است٬ دوم "شهيد قدوسی" و سوم "آيت الله مصباح" است. اين افراد با همکاری هم مدرسه ای را در قم پايه گذاری کرده بودند که در آن زمان به مدرسه حقانی معروف بود. آيت الله مصباح از مدرسين اين مدرسه بودند و ما هم شاگرد گريز پا و چموش اين مدرسه بوديم...»



کلید واژه ها :

محمود محمدی عراقی محمدی عراقی آدينه وند کرمانشاه mohammadi araghi علي قدوسي امام خمینی آیت‌الله خامنه‌ای خبرگان حاج آقا بزرگ شهید بهاءالدین محمدی عراقی حاج آقا بزرگ عراقی استان کرمانشاه آیت الله العظمی بروجردي کنگاور مسجد اعتمادی
پرسش و پاسخ مستقیم
با آیت الله